by Hervé Maas | 17 juni 2019 | 2019, Ontwikkeling & Updates, Wedstrijden
Het is mij gelukt om mijn PB's vanuit Nottwil stabiel te houden en zelfs te verbeteren.
Momenteel is de T - meeting en het Nederlands kampioenschap achter de rug met de verbeterde persoonlijk records van 13,18 op de 100m en 27,29 op de 200m. Op het NK twee prijzen namelijk; Nederlands kampioen op de 200m en de tweede plek op de 100m.
Hiermee behoor ik tot nu toe tot één van de snelste vrouwen met een enkele onderbeen amputatie van de wereld. Echter voelt dit voor mij niet zo omdat alles nog nieuw is en ik zit in een opbouwfase waarbij ik nog veel te leren heb. In de training merk ik dat ik technisch beter begin te lopen, echter pas ik dit in de wedstrijden nog niet toe. Ik ben nog aan het zoeken naar de juiste vorm en de puzzelstukjes liggen nog los van elkaar. Dat is het allermooiste van dit avontuur. Het leerproces mentaal en fysiek.
Ik heb nu behoefte aan een trainingsperiode voordat ik de volgende stap ga zetten. Tevens omdat ik moet wennen aan mijn nieuwe blade. Deze blade is iets stijver en ik heb hem nog niet geheel onder controle. Dit merkte ik bij het Nederlands kampioenschap afgelopen zaterdag. Dat moet er nog inslijten.
Wel heb ik nog drie wedstrijden op de planning staan voordat ik mijn trainingsbehoefte ga benutten. Vrijdag staat de 100 en 200m in Leverkusen op de planning. Mijn doel hierbij is nog steeds het behouden van stabiele tijden.
Na deze wedstrijden krijg ik een korte hersteltijd en dan ga ik opbouwen naar het WK in Dubai.
Ik heb wel het gevoel dat ik nu op wereldniveau aan het opereren ben en dat mijn rauwe talent op 29-jarige leeftijd geen leugen is.
Hierdoor raak ik extra gemotiveerd om het beste uit mezelf te halen.
Wellicht verras ik mezelf nog de komende wedstrijden, maar daar ga ik niet van uit. Mocht het toch wel het geval zijn dan lees jij het in mijn volgende blog!😘🤗
by Kimberly Alkemade | 7 januari 2019 | 2019, Wedstrijden
Dit was geen lekkere wedstrijd! Ik wilde een goede tijd neerzetten, maar het is in mijn beleving niet gelukt. Tijdens deze eerste indoorwedstrijd in Utrecht liep ik een tijd van 8.91 en ik ben hier nog steeds niet gelukkig mee. Mijn trainer, Arno heeft het voor me door gerekend en het blijkt een prima tijd te zijn. Ik wil alleen meer dan een prima tijd.
Wanneer ik naar het verloop van de dag en wedstrijd kijk, waren er wel signalen dat dit niet ging lopen zoals ik wenste. Maar ik wil er altijd staan. Ook onder minder goede omstandigheden. Dit was de eerste keer dat ik in een atletiekhal rende. Sprinten op een dergelijke ondergrond is gewoon anders. Je hebt andere spikes onder je blade en voet. Het voelt ook wat gladder omdat het minder textuur heeft. Om dit even te onderstrepen gleed ik uit bij mijn eerste proefstart. Lekker begin! Niks ernstigs, geen faceplant. Maar wel voldoende om mij op mijn hoede te laten zijn de rest van de tijd.
Voor het eerst voelde ik dat ik het liefste buiten ren. Zo’n sporthal is prima, maar het mist wat.
Door die uitglijder tijdens de warming-up was ik niet helemaal op mijn gemak. Ik reageerde goed op het startschot, maar er miste wat. Tijdens die eerste meters wist ik het, “Nope, dit is hem niet”. Ik kwam veel te snel rechtop om maar niet uit te glijden. Toch ben ik, na die eerste gedachte, weer gaan stampen. Dat ik technisch een stuk beter ben geworden de afgelopen weken, weet ik. Maar het kwam er, hier in Utrecht, niet helemaal uit.
Ik vind dat ik onder mijn kunnen heb gepresteerd. Maar mijn trainer Arno is tevreden, omdat het onder de 9 was. Ik moest niet vergeten dat ik de dag daarvoor nog een zwaar tempo programma voor de boeg had. Dat voel ik ook wel, maar hier in Utrecht nog even niet.
De volgende keer weet ik beter wat ik moet verwachten. Dan is ook het grip probleem opgelost. Dan gaan we er weer voor, maar dan beter.
