Home › Verhaal

Over Kimberly Alkemade

Paralympisch kampioene op de 200 meter. Wereldrecordhoudster in de T64-klasse. Moeder. En sinds kort weer terug op de baan.

Ik ben Kimberly Alkemade. In september 2024 liep ik in Parijs naar goud op de 200 meter en naar zilver op de 100 meter, in het land waar ik als achtjarig meisje mijn moeder en mijn linker onderbeen verloor. Die cirkel was daarmee rond.

Wat daarna kwam, had ik zelf niet voorspeld..

Waar ik nu sta

Ik ben moeder. Dat is op dit moment het grootste dat ik doe, en het verandert alles: mijn dagindeling, mijn herstel, mijn redenen om te trainen.

Na Parijs heb ik het topsportleven afgesloten. Ik was uitgestreden, tevreden met wat er in de kast stond, en ik wilde bouwen aan iets anders. Dat werd Stichting Moving for Growth, waarmee we de doorstroom van breedtesport naar topsport voor paralympische talenten willen verbeteren. Niet met liefdadigheid, maar met een structuur waarin bedrijven investeren in atleten en er ook iets voor terugkrijgen. Iedere atleet verdient de begeleiding die ik zelf heb gehad.

Daarnaast sta ik op podia om mijn verhaal te vertellen, studeer ik voeding en diëtetiek, en werk ik aan mijn terugkeer als sprintster. De Paralympische Spelen van Los Angeles in 2028 staan op de kalender. Als moeder. Dat is geen garantie en geen belofte, het is een plan met een kwalificatiemoment in 2027 waar alles van afhangt. Ik weet hoe dat werkt. Ik heb het eerder gedaan.

Kijken naar wat er wél kan: dat zit in de aard van dit beestje.

Kimberly Alkemade staat lachend in een sporthal, in trainingskleding en met sportprothese

Waar ik vandaan kom

Op 28 juli 1998 botsten twee touringcars op een Franse snelweg bij Montélimar. Zeven mensen kwamen om, onder wie mijn moeder. Ik werd uit de bus geslingerd, lag zwaargewond in de berm en verloor mijn onderbeen. Ik was acht.

Wat daarna gebeurde, staat in mijn boek. Kort samengevat: ik ben pas laat aan atletiek begonnen, had een carrière van zesenhalf jaar en werd in die tijd paralympisch kampioene, wereldrecordhoudster en drievoudig paralympisch medaillewinnares. Brons in Tokio, goud en zilver in Parijs.

Het is niet altijd mooi geweest. De topsportwereld kan hard zijn en soms ronduit ongezond. Ik heb periodes gehad waarin ik op het punt van stoppen stond. Ik heb geleerd mijn aandacht alleen te geven aan dat wat me vooruithelpt, en dat maakte me sneller dan alle techniek bij elkaar.

Naar de top

Op 5 november 2018 werd ik fulltime atleet op Papendal. Daarna:

Jaar

Wedstrijd

Resultaat

Zilver 200 m, brons 100 m

2021

Paralympische Spelen Tokio

Brons 200 m

WK Parijs

Zilver 200 m

26,02

200 m, Vught 9 mei

12,46

100 m, Nottwil, juni

25,29

200 m, Parijs

Parijs 2024

In 2024 liep ik drie keer een wereldrecord. In september won ik goud op de 200 meter van de Paralympische Spelen in Parijs. Op de 100 meter werd ik tweede in 12,70. Nederland eindigde op die afstand op 1, 2 en 3.

Terug

Op 18 maart 2025 stopte ik. In maart 2026 werd mijn zoon geboren. Een gesprek met een arts over topsport en moederschap zette me aan het denken. Op 3 augustus 2026 maakte ik bekend dat ik terugkeer, op voorwaarden die bij ons gezin passen. Het doel is Los Angeles 2028. Gekwalificeerd ben ik nog niet.

Veelgestelde vragen

Wie is Kimberly Alkemade?

Ik ben een Nederlandse paralympisch sprintster in de T64-klasse. Ik won goud op de 200 meter en zilver op de 100 meter tijdens de Paralympische Spelen van Parijs 2024, en eerder brons in Tokio.

Welke wereldrecords heeft Kimberly Alkemade?

Ik ben wereldrecordhoudster in de T64-klasse op de 100 meter (12,46) en de 200 meter (25,29).

Waarom loopt Kimberly Alkemade met een blade?

Ik verloor mijn linker onderbeen bij een busongeluk in Frankrijk in 1998, waarbij ook mijn moeder om het leven kwam. Ik loop op een sprintprothese, een zogeheten blade.

Is Kimberly Alkemade te boeken als spreker?

Ja. Ik spreek over veerkracht, mentale gezondheid in de topsport en het combineren van ambitie met het gewone leven. Tarieven op aanvraag via het contactformulier.

Komt Kimberly Alkemade terug op de Spelen?

Dat is het plan. Ik werk toe naar Los Angeles 2028, met het kwalificatiemoment in 2027 als beslissend punt.