Het begint nu echt te kriebelen

Het begint bij mij nu echt te kriebelen. De hele winter heb ik nu getraind en ik wil weten waar ik sta. Hoeveel beter ben ik nou geworden door al deze vermoeiende trainingen? Op dit moment zit ik op trainingstage in Valencia. We trainen nu meer op kwaliteit in plaats van kwantiteit. Dat betekent dat ik nu meer naar mijn topsnelheid ga toewerken. In de winter heb ik kracht verder opgebouwd en tempo’s gelopen. De tempo’s vond ik de zwaarste trainingen van allemaal, ik vroeg mezelf dan: “Waarom vind ik dit ook alweer leuk?” Mijn progressie geeft daar antwoord op. Daar doe je het voor!

De trainingstage in Valencia begon de eerste twee dagen goed. Omdat de baan heel snel is, moet je oppassen dat je jezelf niet voorbij loopt. Stiekem deed ik dat wel een beetje. Ik ging zo lekker hard! Tot ik de derde dag getroffen werd door een buikgriep. Onze fysio Britt was een paar dagen ‘zuster Britt’. Ze kwam thee, eten en paracetamol brengen en zorgde heel goed voor mij. Die buikgriep hield me vijf dagen van de baan en training. Waardoor mijn trainingschema een deuk op heeft gelopen. Dat moet nu weer rustig opgebouwd worden. Gelukkig ben ik weer bijna op het niveau van de eerste twee dagen.

Ik voel dat ik zo veel sterker en sneller ben geworden, maar tegelijk geloof ik het pas wanneer het op de klok staat.

Mijn doel voor 2019 is duidelijk, het WK te Dubai in November. Om hier naar toe te mogen moet ik minimaal de limieten lopen van 13,30 op 100 meter en 28,15 op 200 meter. Eind vorig seizoen was ik daar al best dichtbij en toen trainde ik nog niet fulltime.

De ervaring dat ik mezelf nog dagelijks ontwikkel is geruststellend. Er is nog zoveel verbetering mogelijk op zoveel vlakken. Ik heb de afgelopen winter natuurlijk al heel wat stappen gezet. Naar mijn gevoel ben ik nog lang niet aan mijn plafond. Dat gaat hopelijk nog een aantal jaar duren.

Een voorbeeld, sinds kort ben ik begonnen met rechts voor starten en twee handen aan de grond (blokstart). Hier ben ik nog niet aan gewend en dan merk ik weer dat zoiets als starten niet eenvoudig is. Om dat eigen te maken, heeft tijd nodig en dus geduld. Laat dat niet mijn sterkste punt zijn en iets waar ik ook in ontwikkel.

Dit alles maakt het vertrouwen in eigen kunnen groot. Zeker wanneer ik terugkijk op de stappen die ik heb gemaakt deze winter. Op lichamelijk vlak en mentaal vlak ben ik gegroeid. Trainingen die ik een jaar geleden niet voor mogelijk hield, heb ik nu gedaan. Mijn grenzen zijn een behoorlijk eind verlegd.

Dit alles maakt dat ik niet kan wachten tot de competities gaan beginnen. Want ik weet van mijn ervaringen vorig jaar dat ik dan ook grote stappen ga zetten.

Kom je mij bij de eerste volgende wedstrijd aanmoedigen op de atletiekbaan? Ik zou het echt super leuk vinden! Je ziet op de evenementenkalender wanneer mijn wedstrijden zijn. Ik beloof deze lijst goed bij te houden.

Van de volgende wedstrijd zullen we weer een video maken, net zoals we dit vorig jaar deden!

Hopelijk tot dan!

1 Comment

  1. Pa 30 april 2019 at 08:33

    Hopend op een snel herstel ben ik er van overtuigd dat je die tijden gaat lopen.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Ik heb liever niet dat je ongevraagd content van mijn site af plukt. Vraag het me en dan komen we daat vast wel uit.
%d bloggers liken dit: