Zoals je misschien in de Telegraaf hebt gelezen was ik de afgelopen week op trainingskamp in Belek, Turkije. Hoewel heel #TeamNL hier nog best wat arbeid heeft verricht, was dit trainingskamp voornamelijk om uit te rusten en naar ons topniveau te werken. Het hotel is schitterend en ik kon bijna letterlijk vanuit mijn kamer de Atletiekbaan op lopen.
Daar heb ik mezelf echt naar topvorm voelen groeien en met mij iedereen in #TeamNL. Ook voel ik dat ik mentaal groei, ik leer mezelf en mijn reacties steeds beter kennen en begrijpen. Wanneer ik met Hervé 'FaceTime dan voel ik dit nog duidelijker en bevestigt hij dit ook. Hierover ga ik niet te veel vertellen, sommige dingen blijven bij mij. Maar ik voel me sterker dan ooit.
Morgenvroeg begint mijn WK en hier wil ik voelen hoeveel ik mezelf heb ontwikkeld.
Als atleet, maar ook als mens. Deze hele reis heeft mij meer gemaakt dan ik was. Ik ben nu sneller dan de meeste mensen met twee benen. Mijn emoties zijn er nog steeds, maar ik kan er beter mee omgaan. Die prothese die ik jaren lang heb verstopt, draag ik nu met trots.
Ranki, Lara, Ronny en ik
Arno Mul, mijn coach
Ook starten moet geoefend worden.
De weg naar dit WK is iets dat ik nooit ga vergeten.
Want het maakt mij tot wat ik nu ben en wat ik ga zijn. Morgen ga ik mezelf weer meten en testen tijdens de 200mfinale. Ben heel benieuwd naar de sprong die ik maak. Wat er ook gebeurd, het gaat wat voor mij betekenen en morgen weet ik wat. Maar met hoe ik me nu voel. Gaat dat helemaal goedkomen!
Je kunt mijn race morgen zien om 7:43 (Nederlandse tijd) via de livestream die je vindt op de homepage. Wil jij morgenvroeg een herinnering ontvangen via Whatsapp? Stuur +31638363705 een berichtje en je ontvangt morgenvroeg rond 7:30 een berichtje als reminder. Reacties zijn ook welkom natuurlijk!
Het staat al een tijdje op mijn evenementenoverzicht. Maar tot dit moment was dat allemaal officieus, nu niet meer! Vanaf vandaag ben ik officieel geselecteerd. Ik ben hier zo ontzettend blij mee, want de afgelopen periode was niet makkelijk op persoonlijk vlak.
Dit zijn van die
momenten waarop je terugdenkt aan je voorgaande mijlpalen en stil staat bij wat
je allemaal doet, bereikt en hoe je jezelf ontwikkelt. Mijn persoonlijke
ontwikkeling sinds ik deze keuze heb gemaakt is enorm. Want hoewel ik in de
basis nog wel dezelfde Kimberly ben, ben ik toch een betere versie van mezelf
geworden.
Nu op naar de
volgende mijlpaal! Ik durf het nog niet hardop te zeggen, maar jullie kunnen
het allemaal wel bedenken wat de volgende mijlpaal in November moet gaan zijn.
Leven met Amputatie besteedde aandacht aan de door Bernadette de Jong geproduceerde korte docu "80 Percent".
Bekijk nu een documentaire over Kimberly Alkemade. Kimberly traint hard om over twee jaar haar debuut te maken op de Paralympische Spelen in Tokio. Kijk mee!
Geloven doe ik het nog niet, want er is nog zo veel te verbeteren! Maar ik heb de WK limieten voor de 200 meter én de 100 meter gelopen. Vorige week liep ik nog zo'n teleurstellende wedstrijd in Wageningen en nu een week later ziet de wereld er een stuk zonniger uit!
24 mei was ook een schitterende dag in Zwitserland. Hervé kwam in de ochtend aan in Nottwil nadat hij de hele nacht had doorgereden om vanuit Nederland in Zwitserland te komen. Wat ook super gaaf was, is dat een deel van mijn familie ook naar Nottwil is gekomen voor mijn eerste internationale wedstrijd. Vijf man sterk was hier voor mij. Dat gaf me echt een heel goed gevoel.
Dat goede gevoel heb ik meegenomen naar de eerste 200 meter. Want hoewel daar veel aan te verbeteren is, was het een sterke 150m race van mij. Ik kwam heel goed de bocht uit en bleef dichtbij de kop van het veld. De laatste 50 meter trad de verzuring op en wist ik de race niet goed door te stampen. Desondanks leverde mij dit een tijd op van 27,67 wat best ver onder het WK - limiet zit van 28,15.
Nu ik de video's heb teruggezien, vind ik wel dat ik door had moeten lopen tot over de finish.
Maar goed ik verzuurde ook hard en deze quick-win ga ik de komende weken zeker oppakken.
Een paar uur later stond de 100 meter op de planning. Hier verwachtte ik eigenlijk weinig van. Het super gevoel van de 200 nam ik mee naar de volgende race. Ik wist bijna zeker dat ik hier een Personal Best ging lopen. Ik dacht rond de 13,50. Maar nog niet onder het limiet van 13,30.
Toen het startschot klonk kwam ik redelijk uit m’n blok, echter liep ik te snel recht op. Hierdoor gaf ik na 30 meter pas echt gas. Eindelijk had ik weer het gevoel te vliegen. Dat heb ik een tijdje gemist. Ik ben blijven door stampen, sneller, sneller en toen over de lijn. Net als bij de 200 meter had ik nog geen idee van mijn tijd. Dat duurt altijd even.
Marlene wist wel direct dat ze een nieuw wereldrecord op de 100 meter had gelopen. Echt knap van haar, die moest ik daarmee feliciteren. Dus ik liep met de anderen naar de tent om mijn spullen te verzamelen en van been te wisselen. Toen zag ik mijn coach Arno bij de callroom-tent staan, met zijn telefoon in de hand. Hij kwam mij mijn tijd vertellen.
Hij zei; 13,2! Ik zei; Doe normaal! Hij zei; Heb ik ooit tegen je gelogen?
Arno Mul & Kimberly Alkemade
Ik deed snel mijn spikes uit en gaf mijn coach een knuffel. Daarna deed ik mijn schoenen aan en gooide ik mijn tas op de grond en sprong ik in de armen van Hervé. Mijn vader en broer en ik zelf waren in tranen. Daarna omhelsde ik mijn vader, broer en aanhang. Het was een emotioneel en prachtig moment. Misschien wel één van de mooiste uit mijn leven tot nu toe.
Ik heb het gewoon gedaan. Ik heb onder de limieten gelopen! Ik ga naar het WK namens Nederland op de 100m en 200m! HOE VET!
Het begint bij mij nu echt te kriebelen. De hele winter heb ik nu getraind en ik wil weten waar ik sta. Hoeveel beter ben ik nou geworden door al deze vermoeiende trainingen? Op dit moment zit ik op trainingstage in Valencia. We trainen nu meer op kwaliteit in plaats van kwantiteit. Dat betekent dat ik nu meer naar mijn topsnelheid ga toewerken. In de winter heb ik kracht verder opgebouwd en tempo's gelopen. De tempo's vond ik de zwaarste trainingen van allemaal, ik vroeg mezelf dan: "Waarom vind ik dit ook alweer leuk?" Mijn progressie geeft daar antwoord op. Daar doe je het voor!
De trainingstage in Valencia begon de eerste twee dagen goed. Omdat de baan heel snel is, moet je oppassen dat je jezelf niet voorbij loopt. Stiekem deed ik dat wel een beetje. Ik ging zo lekker hard! Tot ik de derde dag getroffen werd door een buikgriep. Onze fysio Britt was een paar dagen 'zuster Britt'. Ze kwam thee, eten en paracetamol brengen en zorgde heel goed voor mij. Die buikgriep hield me vijf dagen van de baan en training. Waardoor mijn trainingschema een deuk op heeft gelopen. Dat moet nu weer rustig opgebouwd worden. Gelukkig ben ik weer bijna op het niveau van de eerste twee dagen.
Ik voel dat ik zo veel sterker en sneller ben geworden, maar tegelijk geloof ik het pas wanneer het op de klok staat.
Mijn doel voor 2019 is duidelijk, het WK te Dubai in November. Om hier naar toe te mogen moet ik minimaal de limieten lopen van 13,30 op 100 meter en 28,15 op 200 meter. Eind vorig seizoen was ik daar al best dichtbij en toen trainde ik nog niet fulltime.
De ervaring dat ik mezelf nog dagelijks ontwikkel is geruststellend. Er is nog zoveel verbetering mogelijk op zoveel vlakken. Ik heb de afgelopen winter natuurlijk al heel wat stappen gezet. Naar mijn gevoel ben ik nog lang niet aan mijn plafond. Dat gaat hopelijk nog een aantal jaar duren.
Een voorbeeld, sinds kort ben ik begonnen met rechts voor starten en twee handen aan de grond (blokstart). Hier ben ik nog niet aan gewend en dan merk ik weer dat zoiets als starten niet eenvoudig is. Om dat eigen te maken, heeft tijd nodig en dus geduld. Laat dat niet mijn sterkste punt zijn en iets waar ik ook in ontwikkel.
Dit alles maakt het vertrouwen in eigen kunnen groot. Zeker wanneer ik terugkijk op de stappen die ik heb gemaakt deze winter. Op lichamelijk vlak en mentaal vlak ben ik gegroeid. Trainingen die ik een jaar geleden niet voor mogelijk hield, heb ik nu gedaan. Mijn grenzen zijn een behoorlijk eind verlegd.
Dit alles maakt dat ik niet kan wachten tot de competities gaan beginnen. Want ik weet van mijn ervaringen vorig jaar dat ik dan ook grote stappen ga zetten.
Kom je mij bij de eerste volgende wedstrijd aanmoedigen op de atletiekbaan? Ik zou het echt super leuk vinden! Je ziet op de evenementenkalender wanneer mijn wedstrijden zijn. Ik beloof deze lijst goed bij te houden.
Van de volgende wedstrijd zullen we weer een video maken, net zoals we dit vorig jaar deden!
